Mini Dostluk 3 - Gökkuşağı

Bu gün Eylül Ada günüydü :) Biz kapılarda bekliyoruz kendisini o da "Azyaa Azyaa" diye bizi sayıklıyor :) 

Dün gece gece geldiler bana, kalktım saatin ikisinde etkinlik hazırladım :) Daha önce 3 renk boyadığım pirinçlere dün 3 renk daha ekledim ve güzel bir gökkuşağı yaptım. Renkli şönilleri birleştirip bir gökkuşağı yaptım ve pirinçlerin üzerine koydum. Sonra bütün renkli oyuncakları, küçük kapları ve çeşitli aktarma gereçlerini de çarşafın üzerine dizdim. Ortam çok hoş oldu. Şöyle bir baktım " Bu etkinlik Eylül Ada'sız ve Arzu ablasız boğazımdan geçmez" dedim ve onları da kahvaltıya çağırdım :) Azra heyecanla kapılarda bekledi arkadaşını, kavuşma anları da çok heyecanlıydı :) 

Kahvaltıdan sonra sabahtan beri kapalı duran çocuk odasının kapısını büyük bir heyecanla açtık ve hemen olaya daldık. Ben daha renkleri sayamadan Azra başladı karıştırmaya. Sonra Eylül Ada kürekle doldurmaya başladı pirinçleri kaplara. Sonra tabii borcam fenalık getirdi kızlara, tüm pirinçler çarşafa döküldü :) Arzu abla ile ben de ufak çaplı bir orkestra kurduk ve pirinçlerle müzik yaptık. Bir süre oynadık, sonra baktık ki çarşafta sadece biz kalmışız, kızlar gitmiş :) Böylece sona erdi etkinliğimiz.

Bu arada aslında bugün dil gelişimi günümüzdü ama atlamış olduk. Gerçi Arzu ablanın bizim evde olması başlı başına bir dil gelişimi aktivitesi :) O kadar güzel anlatıyor ki her şeyi çocuklara, bayılıyorum. İnsanların "Amaaaan o çocuk ne anlar" mantığının aksine Arzu ablam her şeyi güzel güzel anlatıyor. Sokaktaki çöp arabasından, banyodaki duş ahizesine kadar. Ses tonuyla, mimikleriyle ve heyecanıyla çok basit şeylere bile masalsı bir hava katıyor. Ben de yapmaya çalışıyorum ama beceremiyorum onun gibi, tıkanıp kalıyorum bir yerde :) Ders almam lazım acil :) 

Dostluk her yaşta çok güzelll...

Devamını Oku »

Çocuk Dostu Bir Gün :)

Dün çok sevdiğim Arzu ablam ve küçük kuzusu Eylül Ada ile buluştuk. Havanın güzel olmasını fırsat bilerek dışarıya attık kendimizi :)

Önce ne zamandır düşündüğümüz kütüphane gezimizi yapmaya kara verdik. Oturduğum ilçede bir küçük kütüphane varmış, bilmediğim. Arzu abla daha önce gitmiş ve çok sevmiş. Bizi de götürdü. İyi ki de götürdü. Kelimenin tam anlamıyla bayıldım. Çok küçük, sakin ve huzurlu bir yer. Güler yüzlü bir çalışanı var. Bir duvarı komple çocuk kitaplarıyla dolu. Hem de Azra'nın yaşına da hitap edecek kitaplar mevcut. Çok kaliteli yayınlar var. Tek kusuru çocuk boyunda masa ve sandalye olmayışı. Ufaklıklar koca koca sandalyelerde kayboldular. En rahatı yere oturup okumak olacak sanırım. Üye olduktan sonra ödünç kitap da alabileceğiz. 

Kızlar ilk gelişlerine göre gayet iyiydiler. Birbirlerinin ellerindeki kitapları almaya çabaladılar :) Kitapları ısırdılar, bazen yere attılar :) Ama meraklı bir şekilde sayfalara baktıklarını görmek, o atmosferde bulunmalarını sağlamak bile muhteşemdi. Özellikle Kayseri'den takip edenlere şiddetle Talas'taki bu küçük kütüphaneye uğramalarını tavsiye ediyorum. Ayrıca nerede olursak olalım çocuklarımızı kütüphanelere götürelim. Tv yerine kitaplara baksınlar, kokusu bile yeter!

Bu arada kütüphanenin önünde bir kum birikintisi vardı, Azra orada oynadı. sonra içeri sorduk kum restorasyondan artmış, alabilirsiniz dediler. İkişer poşet aldık. Balkonda kum havuzu planım için harika oldu :)

Sonra kızlarımız tesadüfi bir biçimde aynı anda uyudular :) Biz de oturup muhabbet ederek bir bardak çayımızı içebildik. İnanın bir arkadaşımla bir cafede oturup çay içmeyeli çok uzun zaman olmuştu. En son ne zaman hatırlamıyorum bile. Çok keyifliydi. Tabii saltanatımız uzun sürmedi, dürtülmüş gibi ikisi aynı anda uyandılar :)

Sonra ellerine birer meyve tutuşturup doğruca parka gittik. Tam park havasıydı. Kızlar çok mutlu oldular tabii ki. Azra bir köşede sessiz sedasız oynarken, Eylül Ada oradan oraya koşarak eğlenmeyi tercih etti. Çimenlere oturduk, dallar topladık, topla oynadık. Bir ara Azra'nın topu aynı yaşlarda 4 bebek tarafından kapışılıyordu. Azra'nın hiç umurunda değil :) Çocuklarla pek ilgilenmedi, kendi oyununa konsantre olmuştu. Yaklaşık 1,5 - saat durduk parkta. Artık kucak ister hale gelmişlerdi ki kalktık eve geldik. Evde ben yemek hazırlarken onlar Arzu abla eşliğinde oyuncaklarla oynadılar. Sonra hep birlikte yemek yedik. Yemek sonrası bir kaç oyundan sonra, dostlarımızı evlerine yolculadık.

Çok güzel, keyifli ve çocuk dostu bir gündü :) Böyle buluşmaları arttırmalıyız! 

Devamını Oku »