9 Ekim 2014 Perşembe

Kızım 11 Aylık Oldu :)

Bizim minik prenses artık neredeyse 1 yaşında :) Şımarık, oyuncu, ortalık dağıtıcı, tanımadıklarına karşı yabani, biraz atarlı bir ufak böcek oldu :)

Bütün gün onunla vakit geçirdiğimden ve yeni bir hobi (keçe) edindiğimden bloguma yazı yazmak imkansızlaştı. Eğer hanımefendi mıkırdanmadan uyuyup izin verirse gecenin bir yarısı dahi olsa yazmak istiyorum fakat genelde izin vermiyor. Gece uykusunda ben yanında yoksam saat başı mıkırdanıyor. Hemen gitmezsem durum feryat figana dönüşüyor. Dolayısıyla blogumun durumu vahim... Ama inanıyorum ki bunları da aşacağız :)

Öncelikle kızımın ilk kurban bayramından bahsedeyim. Maalesef geniş ailemizden uzakta, çekirdek aile olarak buruk fakat yinede güzel bir bayram geçirdik. Eşimle uzun zamandır böyle uzunca görüşememiştik. Kendisi baya yoğun çalışıyor :( Hem onun için hemde ona hasret kalan kızımla benim için güzel bir tatil oldu. Kızım babasıyla bol bol vakit geçirdi, oyun oynadı, ihtiyaçları haricinde benim kucağıma gelmedi:)

Bayramın ilk günü güzel havanın da etkisiyle kendimizi dışarı attık. Bu durumdan en hoşnut olan tabii ki prenses oldu. Parkta kendini kaybediyor çocuğum :) Sonraki günler arkadaşlarımızla, komşularımızla görüştük. Kızım herkese mesafeli durmayı tercih etti dolayısıyla yoğun eleştiri topladı :) Yinede çok sevildi :)

İlk Kurban Bayramı'mız :)

Gelişimine gelince... Henüz yürümüyor ama baya gayretli. Denge çalışmaları sık sık düşmelere rağmen aralıksız devam ediyor. Bu günlerde koltuğa tutunurken kısa süreliğine iki elini de bırakmaya başladı. Bazen ben yakınındaysam bir adım atarak bana doğru geliyor ama ikinci adımda düşüyor. 

Yürümese de evin her yerine ulaşabiliyor kendisi :) Çekmece, dolap ne varsa karıştırıyor. Ben kendini tehlikeye atmadığı sürece onun keşfetmesinin önüne geçmiyorum ama ne yalan söyleyeyim arada dağıtmasın diye gözünün içine bakmıyor değilim :) 

Küçük parçalı şeylerle oynayıp, onları ağzına sokmaya bayılıyor. Sürekli ağzından bir şeyler çıkarıyorum. Peçeteleri, kağıtları koparıp koparıp ağzına atıyor. Ben almayayım diye de hızlı hızlı yapmaya çalışıyor, tam cadı. 

İstemediği bir şeye çığlık atarak tepki veriyor. Umarım bu huyu değişir.

Oyuncak bebeğinine bayılıyor. "Bebek nerde kızım?" diye sorunca onu gösteriyor, "aayyy" diyor :) Karşılıklı oturup birbirimize top atma oyununu, kutuları eşyalarla doldurup boşaltmayı, çekmeceleri boşaltmayı ve her şekilde cee-eee oynamayı çok seviyor.

Bidon kapağı ile cee-ee oynarken :)

Çocuklarla oynamayı çok seviyor, büyüklerle arası pek iyi değil. Çevrem isyan etmiş durumda fakat yapacak bir şey yok... Sık sık yanımıza uğrayıp yabani kızıma kendilerini hatırlatmaları gerekiyor :)

Dışarı çıkmayı çok seviyor. Evin içinde çığlık kıyamet tepki verdiği biri onu dışarı götürmek istediğinde kucağına gidip bana da bay bay yapıyor :)

Ek gıda çok az alıyor. Ne yaptıysam yediremedim. Gerçi işine gelen şeyleri çok da güzel yiyor ama genelde tepkili. Anne sütünü iyi aldığı için çok da zorlamıyorum.

Henüz her hangi bir şey söylemiyor. Huuuu- huuuu- hııııı şeklinde anlaşıyoruz :)

Minik meleğim büyüyor... Onu çok seviyoruz...

Doğum günü hazırlıkları başlasın...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme